Home Κατασκήνωση c2010 ΘΕΑΤΡΙΚΟ "ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΘΕΟΙ"
ΘΕΑΤΡΙΚΟ "ΨΕΥΤΙΚΟΙ ΘΕΟΙ"

4.1.3.2Α΄ ΣΚΗΝΗ

 

(Είμαστε μπροστά σε κατάστημα ένδυσης με σχετικά αξεσουάρ. Ο καταστηματάρχης μονολογεί:)
- Σκοπό στη ζωή μου έχω βάλει να κάνω πολλά λεφτά. Όχι βέβαια με “το Ευαγγέλιο στο χέρι”, όπως συνήθιζε να μου λέει ο μακαρίτης ο πατέρας μου. Σήμερα, έτσι, δεν προκόβει κανένας. Αν τον άκουγα... τώρα θα ήμουν ένας υπαλληλάκος. Εγώ, όμως, έχω σπίτια και αλυσίδα καταστημάτων, κάνω υπέροχη «dolce vita». 
(Ακούγεται το καμπανάκι της πόρτας. Μπαίνει στο κατάστημα ένας ποδοσφαιρόφιλος.)
- Γεια σας. Θέλω μια μπλούζα που να ’χει ίδιο χρώμα με την ομάδα του μεγάλου ηγέτη των γηπέδων, του Ράιαν!
Ο Πωλητής: Ξέρεις, αυτό με τη διάκριση που ζητάς, κοστίζει.
Ο Ποδοσφαιρόφιλος: Αυτό δε με νοιάζει. Ο Ράιαν Γκικς είναι αστέρι! Είναι για μένα ο θεός μου!
Ο Πωλητής: Καλά, καλά. Κατάλαβα. Ορίστε, η μπλούζα που ζητάς. 200 ευρώ και μάλιστα με τη σχετική έκπτωση.
Ο Ποδοσφαιρόφιλος: Χαλάλι του Ράιαν Γκικς. (Πληρώνει και φεύγει.)
Ο Πωλητής: Στο καλό και να μη σε χάσω από πελάτη!
(Ακούγεται το καμπανάκι της πόρτας. Μπαίνουν στο κατάστημα δύο μοντέρνες κυρίες.) 
Ο Πωλητής: Καλημέρα σας! Σε τι μπορούμε να σας εξυπηρετήσουμε;
Η Πρώτη κυρία: Θα θέλαμε ένα εντυπωσιακό αξεσουάρ. Είμαστε καλεσμένες σ' ένα πάρτι «επωνύμων» και πρέπει να κάνουμε την παρουσία μας αισθητή και έντονη.
Η Δεύτερη κυρία: Να, για παράδειγμα, να σας δώσω να καταλάβετε: θέλουμε να μας βλέπουν να μοιάζουμε σαν τη θεά Lady Gaga!
Ο Πωλητής: Α! Είστε πολύ τυχερές! Μόλις πριν λίγο παρέλαβα δύο μοντέρνα καπέλα με πούπουλα σπανίων πτηνών! Για δέστε στυλ. Φαίνονται σαν πουλιά που είναι έτοιμα να πετάξουν!
Η Πρώτη κυρία: Υπέροχη συλλογή! Μας κάνει. Πόσο στοιχίζει;
Ο Πωλητής: Η τιμή τους είναι λίγο «τσιμπημένη»... Ξέρετε, τα πτηνά αυτά, σήμερα, βρίσκονται υπό εξαφάνιση. (χαμηλόφωνα: Τουλάχιστον στην Αθήνα, κότες σπάνια συναντάς!)
Η Δεύτερη κυρία: Ω! Βρήκαμε το τέλειο! Είναι ό,τι πρέπει για την περίπτωσή μας. Πέστε μας, παρακαλώ. Τι σας οφείλουμε;
Ο Πωλητής: 500 ευρώ, αγαπητές μου κυρίες.  (Πληρώνουν και φεύγουν.)
Ο Πωλητής: Βρε, πού φτάσαμε! Πώς λειτουργούν τα μυαλά των ανθρώπων! Ο γυναικείος κόσμος έχει θεοποιήσει τη Lady Gaga! Η επιρροή της είναι τόσο μεγάλη σαν τραγουδίστρια, που μαγνητίζει και προσηλυτίζει τις γυναίκες να προκαλούν, ώστε να νιώθουν καθεμιά ξεχωριστές στο σύνολο!
(Ακούγεται το καμπανάκι της πόρτας. Μπαίνει στο κατάστημα ένας γκουρού).
Ο Πωλητής: Πολύ καλημέρα σας, κύριε. Ήρθατε στο κατάλληλο μαγαζί. Διαθέτουμε ποικιλία ρούχων του τύπου σας.
Ο Γκουρού: Ω! Αυτό το μαγαζί με εμπνέει για διαλογισμό...
Ο Πωλητής: Πιο καλά θα ήταν αν σας ενέπνεε ώστε ν' αγοράζατε κάτι...
Ο Γκουρού: Δε θέλω ν' αγοράσω. Δε θέλω να μιλάω. Δε θέλω να σκέφτομαι. Είμαι γκουρού. Θέλω μόνο το απόλυτο κενό.
Ο Πωλητής: (χαμηλόφωνα) Ωχ, εδώ μπλέξαμε… “Άλλα λέει η θεια μου, άλλα ακούν τα αυτιά μου”. Κενό, κενό… Δυστυχώς, κύριε, κάτι τέτοιο δεν διαθέτει το κατάστημα. Μήπως θέλετε κάποιο άρωμα που, ίσως, το έχετε ανάγκη;
Ο Γκουρού: Θέλω να εκμηδενίσω την ύπαρξή μου. Θέλω το “Νιρβάνα”.
Ο Πωλητής: Ούτε τέτοιο άρωμα έχω. Αυτό μόνο σε παγωτά το ξέρω.
Ο Γκουρού: Όχι γεύσεις, όχι σκέψεις, όχι λέξεις.
Ο Πωλητής: Ω, καλέ μου άνθρωπε. Ω, αγαθέ χριστιανέ. Αυτό που γυρεύεις δεν το έχω. Σου εύχομαι να το βρεις. (Ο Γκουρού φεύγει και ο πωλητής κοιτάει τώρα το ρολόι του.) Πέρασε η ώρα. Πρέπει να κλείσουμε το κατάστημα. Αύριο πάλι.

 

Β΄ ΣΚΗΝΗ

 


(Η σεζόν έχει αλλάξει και η βιτρίνα του καταστήματος έχει διαμορφωθεί ανάλογα με την εποχή. Μπαίνει πάλι στο κατάστημα ο πρώτος πελάτης, ο ποδοσφαιρόφιλος.)


Ο Πωλητής: Καλώς τονε! Μόλις τώρα εσένα σκεφτόμουνα. Καθώς διάβαζα την εφημερίδα, σκόνταψα στο αφιέρωμα που έχει για κείνον το… θεό σου, τον Ράιαν Γκικς! Γι’ αυτόν δεν μου μιλούσες τις προάλλες;
Ο Ποδοσφαιρόφιλος: Αλήθεια; Για να δω! (Αρχίζει να διαβάζει με ενθουσιασμό, αλλά στη συνέχεια δείχνει να δυσανασχετεί.) Άκου, άκου! "Του γυάλισαν", λέει, "τρεις μεζονέτες στην Κεφαλλονιά και προσπαθεί να κλείσει συμβόλαιο με 3.500.000 ευρώ. Καταπληκτικό ποσό, αλλά για τον Ράιαν είναι λίαν προσιτό, αφού άλλωστε κάθε χρόνο κατατίθενται στον τραπεζικό του λογαριασμό 5.220. 000 ευρώ!..." (Αθηναϊκός Τύπος).
Ο Πωλητής: Αν ήξερα, φίλε μου, εξ αρχής αυτές τις πληροφορίες, θα ριχνόμουν με μανία στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο.
Ο Ποδοσφαιρόφιλος: Αλλά εγώ αρχίζω, τώρα, να τους βαριέμαι. Σε λίγο, ίσως, και θα τους αηδιάζω. Φαίνεται, η βουλιμία του χρήματος τούς έχει μεθύσει. Μόνο σαν αρένα οικονομικού μεγέθους βλέπουν το ποδόσφαιρο και γενικά τον αθλητισμό. Κάτι τέτοιους τύπους κανείς φίλαθλος δεν αξίζει να τους ανεβάζει σε ήρωες, σε ινδάλματα, σε θεούς.
Ο Πωλητής: Βλέπω πως τώρα συλλογιέσαι ελεύθερα. Ζητάς την αλήθεια. Διακρίνω να είσαι απεξαρτημένος. Ο εθισμός, φίλε μου, είναι τρομερό πάθος. Είναι χαλινάρι που δεν αφήνει το άλογο -τον άνθρωπο θέλω να πω- να του μιλήσει η λογική του.
Ο Ποδοσφαιρόφιλος: Να σε ευχαριστήσω, κύριέ μου. Έγινες για μένα συντελεστής ν’ ανοίξουν τα μάτια μου. Σε χαιρετώ φιλικά. (Φεύγει.)
Ο Πωλητής: Στον μπεζαχτά μου, όμως, δεν μπήκε ούτε ένα ευρώ… Τι με πιάνει ώρες-ώρες και αρχίζω τις φιλανθρωπικές συμβουλές! Καλή, βέβαια, κι αυτή η συζήτηση, αλλά μειώνεται έτσι η πελατεία μου.
(Μπαίνουν οι δύο κυρίες.)
Ο Πωλητής: Καλημέρα σας, εκλεκτές μου κυρίες. Καιρό έχετε να περάσετε από το κατάστημά μου! Αλήθεια, πώς διεξήχθηκε και πού κατέληξε το περιβόητο εκείνο πάρτι; Εντυπωσιάσατε τους καλεσμένους;
Η Πρώτη κυρία: (θυμωμένη) Και βέβαια! Όλοι εμάς προσέχανε!
Ο Πωλητής: Α, έτσι! Ωραία! Βέβαια, ήμουν σίγουρος με τα φτερά που είχατε. Ήσασταν έτοιμες να πετάξετε. Και τι έλεγαν για σας οι φιλοθεάμονες;
Η Δεύτερη κυρία: Α, τι έλεγαν! Έπεσε στ' αυτιά μας η φράση: “Άραγε, από ποιο κοτέτσι να το σκάσανε αυτές;”.
Ο Πωλητής: Καλέ, θα το λέγανε από τη ζήλεια τους.
Η Πρώτη κυρία: Όχι, όχι. Μάλλον από οίκτο το λέγανε. Να, εμείς, ακόμη ξυνόμαστε από τα παράσιτα που μας γέμισαν τα φτερά που μας πουλήσατε.
Ο Πωλητής: Τι να κάνουμε, κυρίες μου, μπρος στα κάλλη τι είναι ο πόνος....
Η Δεύτερη κυρία: Εσείς ξεγελάτε, με το αζημίωτο, κάποιες άμυαλες σαν κι εμάς, που την προηγούμενη φορά αδειάσαμε τις τσέπες μας στον μπεζαχτά σας.
Ο Πωλητής: Δεν φταίω εγώ. Φταίνε τα είδωλα της εποχής μας που θέλετε να μοιάσετε και να ικανοποιείτε μ’ αυτά τις επιθυμίες σας.
(Φεύγουν ενοχλημένες. Ακούγεται το καμπανάκι της πόρτας. Μπαίνει στο μαγαζί ο πρώην γκουρού. Είναι αισθητά διαφορετικός.)
Ο Πωλητής: (μονολογεί:) Ω! αυτός κάτι μου θυμίζει. Παρακαλώ, κύριε, τι θα θέλατε;
Ο πρώην Γκουρού: Δεν ήρθα για ν' αγοράσω. Ήρθα να σας μιλήσω.
Ο Πωλητής: (χαμηλόφωνα) Σήμερα δεν βλέπω να βγάζω ούτε ένα ευρώ. Μα, κύριε, δεν σας θυμάμαι.
Ο πρώην Γκουρού: Είχα έρθει πριν από καιρό. Ήμουν αυτός που αναζητούσε το “Νιρβάνα” του.
Ο Πωλητής: Α, ναι! Τώρα θυμήθηκα! Μα εσείς δεν του μοιάζετε καθόλου! Έχετε αλλάξει. Θα έλεγα, έχετε μεταμορφωθεί!
Ο πρώην Γκουρού: Ναι, βέβαια. Και αυτό εν μέρει το οφείλω και σε σας.
Ο Πωλητής: Μα δεν θυμάμαι να σας πούλησα ή να σας πρόσφερα τίποτα.
Ο πρώην Γκουρού: Κι όμως. Μου είπατε κάτι που άλλαξε όλο το εσωτερικό μου. Με αποκαλέσατε, με ονομάσατε “Χριστιανό”.
Ο Πωλητής: Το συνηθίζω να το λέω, γιατί σχεδόν όλοι οι Έλληνες είμαστε Χριστιανοί.
Ο πρώην Γκουρού: Εμένα, όμως, αυτό με άγγιξε βαθιά. Συνταράχτηκα. Διαμαρτυρήθηκε η συνείδησή μου γιατί είμαι βαφτισμένος χριστιανός. Η φράση σας έγινε  αφορμή ν' αναζητήσω τον Χριστό. Αυτόν που δίνει φώτιση στο λογικό τού ανθρώπου και νόημα στη ζωή του. Ίσως και εσείς να συμφωνείτε μαζί μου.
Ο Πωλητής: Ναι. Έτσι είναι. Και εμένα με ελέγχει η συνείδηση, γιατί έχω προδώσει τον αληθινό Θεό και παραδόθηκα στη λατρεία του χρήματος. Λυπόμουν τους πελάτες μου που πάσχιζαν να ικανοποιήσουν τις επιθυμίες που τούς γεννούσαν τα ψεύτικα είδωλα, οι ψεύτικοι θεοί τους, αλλά εγώ τελικά είχα το πιο μεγάλο πάθος: τη φιλοχρηματία. Αγαπητέ μου, σου είμαι και εγώ ευγνώμων που σε γνώρισα. Μου άνοιξες τα μάτια της ψυχής μου. Αφύπνισες και τη δική μου συνείδηση ώστε ν’ αποκολληθώ από την φιλοχρηματία και από κάθε ψεύτικη θρησκεία. Και πρώτα απ΄ όλα ευχαριστώ και ευγνωμονώ τον Χριστό, τον ελευθερωτή των ανθρώπων από τους ψεύτικους θεούς και από κάθε είδους δουλείας.

ΤΕΛΟΣ

 

4.1.3.1Υποσημείωση: Το θεατρικό γράφτηκε και παίχτηκε με επιτυχία στην φετινή Κατασκήνωση από την ομάδα των παιδιών που είχαν πάρει την ονομασία «Ευγνώμονες».

 

Your are currently browsing this site with Internet Explorer 6 (IE6).

Your current web browser must be updated to version 7 of Internet Explorer (IE7) to take advantage of all of template's capabilities.

Why should I upgrade to Internet Explorer 7? Microsoft has redesigned Internet Explorer from the ground up, with better security, new capabilities, and a whole new interface. Many changes resulted from the feedback of millions of users who tested prerelease versions of the new browser. The most compelling reason to upgrade is the improved security. The Internet of today is not the Internet of five years ago. There are dangers that simply didn't exist back in 2001, when Internet Explorer 6 was released to the world. Internet Explorer 7 makes surfing the web fundamentally safer by offering greater protection against viruses, spyware, and other online risks.

Get free downloads for Internet Explorer 7, including recommended updates as they become available. To download Internet Explorer 7 in the language of your choice, please visit the Internet Explorer 7 worldwide page.